Minik ve Gökkuşağı Köprüsünün Yaması

Yağmur dindiğinde dokuz yaşındaki Minik deniz kıyısına koştu. Yosun kokusu, ıslak kum ve uzakta mırıldanan dalgalar vardı. İki kayanın arasında incecik bir gökkuşağı köprüsü duruyordu; ama ortası solgundu, sanki renkleri utangaçça saklanmıştı. Minik çömeldi, avucunu köprüye yaklaştırdı. “Yama ister gibi duruyorsun,” diye fısıldadı. Küçük bir yengeç karşı kıyıda sabırsızca kıpırdandı.

Tam o sırada küçük, siyah bir tay belirdi; yelesi mor, alnında altın bir yıldız parlıyordu. “Merhaba Minik,” dedi yumuşak bir sesle. “Bu köprü paylaşılan duygularla parlar. Renkleri kaçtıysa, biri içini açmayı denemeli.” Minik bir an duraksadı. “Ben de bazen çekiniyorum,” dedi. Tay gülümsedi, bir deniz kabuğunu nazikçe itti ve kumların arasına karıştı.