Minik ve Bulutun İlk Merhabası

Minik sekiz yaşındaydı ve en çok robotlarla araçları severdi. Bir akşamüstü balkonda, kendi yaptığı küçük robot arabasını çalıştırdı. Araba tatlı tatlı bipler çalıyor, farlarıyla yeri aydınlatıyordu. Minik direksiyonu tutmuş, gökyüzünün turuncuya dönüşünü izliyordu. Tam o sırada bacanın arkasına saklanmış minicik bir bulut gördü. Bulut pamuk şeker gibiydi ama gözleri üzgün bakıyordu. Minik merak etti: 'Acaba neden saklanıyor?'

Minik merhaba demek istedi ama içi birden kıpır kıpır oldu; Minik da biraz utangaçtı. O sırada balkonun kenarında küçük siyah bir tay belirdi. Alnında altın bir yıldız parlayan Siyah At, başını tatlı tatlı sallayıp fısıldadı: 'Bazen sadece merhaba demek bile cesarettir.' Minik'in kalbi güm güm attı ama Siyah At'ın sıcacık bakışı Minik'e güç verdi. Derin bir nefes aldı, robot arabasını buluta doğru sürdü ve gülümseyerek seslendi: 'Merhaba! Ben Minik. Sen de oynamak ister misin?'