Minik ve Yıldız Fırınının Gece Teslimatı

Minik, on yaşında, yıldızlara ve araçlara bayılırdı. Odasında mini bir itfaiye kamyonu ve kahraman peleriniyle oynar, her gece gökyüzüne bakarak “Ben de bir süper kahraman olacağım” derdi. Bir gece, perdenin aralığından sızan sıcak bir ışık fark etti. Dışarıda, sokağın köşesindeki küçük fırının bacasından altın rengi bir duman yükseliyordu. Merakla kapıyı açtı ve usulca fırına doğru yürüdü.

Fırının içi mis gibi sıcacıktı. Tezgâhlarda, yastık gibi kabarmış yıldızlar soğuyordu. Fırıncı Nine gülümseyerek “Hoş geldin Minik” dedi. “Yıldızlar pişti ama gökyüzüne çıkmak için sabırla soğumaları gerek. Acele edersek sönüverirler.” Minik hemen atıldı: “Ben süper kahramanım, onları hızlıca taşırım!” Ama yıldızlardan biri Minik'in eline dokununca minik bir “cızz” etti ve ışığı hafifçe titredi. Minik şaşkınlıkla elini çekti.