Minik ve Karanlıkta Şarkı Söyleyen Baykuş

Minik yedi yaşındaydı ve bu akşam odasında kocaman bir roket yapmıştı. Karton kutular, yapıştırıcı bant, bir de mutfaktan ödünç alınan keçe... Roketin adı "Fısıltı 1" oldu. Minik başına kâğıttan bir kask geçirdi ve kaskın yanına mavi kalemle küçük bir kulak çizdi; çünkü uzayda sesleri duymak için iyi bir kulak gerektiğine inanıyordu.

Minik yavaşça saydı: "Üç... iki... bir..." Roket havalandı, en azından Minik'in odasında öyle oldu. Halının desenleri kaydı, duvardaki çizgiler yıldıza dönüştü, perdeler bulut gibi savruldu. Minik kollarını açtı ve ağır ağır süzüldü. Uzayda yürünmezdi, uzayda süzülürdü. Yıldızların yol aldığı o geniş çembere "yörünge" denirdi; Minik bunu geçen hafta öğrenmişti.